In deze lecture-performance delen we fragmenten uit het onderzoek dat we de voorbije twee jaar hebben verzameld.

Vanuit de overtuiging dat een nieuwe kijk op geestelijke gezondheid en waanzin ons begrip van de werkelijkheid kan veranderen, kruipt Peeters in de huid van een amateurpsychiater die gaandeweg ook een illusionist blijkt te zijn. Terwijl onze gastheer verdwaalt in het labyrint van zijn eigen verhalen, diagnoses en goocheltrucs, begint de grens tussen werkelijkheid en perceptie te vervagen. Zelfs de identiteit van de voorstelling lijkt vloeibaar en moeilijk vast te pinnen. Wat begint als een universitaire lezing over neuropsychiatrie, transformeert tot een concert of ontaardt in een visueel delirium.

Waar eindigt de werkelijkheid en begint de verbeelding? Wanneer wordt onze perceptie als pathologisch beschouwd? Welke criteria bepalen wat we als normaal ervaren in onze verhouding tot de werkelijkheid, hoe zijn die criteria historisch gegroeid, en kunnen we ze heruitvinden om een neurodivergente toekomst te verbeelden?